Te drzewa swoje już widziały.
Najbardziej charakterystyczni mieszkańcy Fanal to stare drzewa til, czyli Ocotea foetens. Rozłożyste korony, powyginane konary i pnie obrośnięte mchem wyglądają, jakby ktoś ustawił je na planie baśni. Tyle że tutaj scenografia rośnie naprawdę.
Fanal jest częścią maderskiej Laurissilvy — lasu wawrzynowego, którego największy zachowany obszar chroni wpis UNESCO z 1999 roku. To nie jest po prostu „park z ładnymi drzewami”. To fragment przyrodniczej historii, która w wielu innych miejscach Europy dawno zniknęła.
Mgła nie przyjmuje rezerwacji.
W internecie Fanal zwykle występuje w jednej roli: tajemniczy las zatopiony w bieli. Na miejscu bywa różnie. Chmura może zasłonić krajobraz, odsłonić go i znów zamknąć kurtynę, zanim skończysz szukać najlepszego kadru.
Nie ma godziny, o której las „włącza mgłę”. Przy słońcu zobaczysz za to kształty koron, mech i rozległe polany. Warto przyjechać po las, a nie po kopię konkretnego zdjęcia. Natura nie czyta naszego planu urlopu.

Zwolnij. To też jest sposób zwiedzania.
Nie musisz od razu ruszać na wielokilometrowy trekking. Spokojny spacer między dostępnymi częściami lasu pozwala przyjrzeć się drzewom z bliska i usłyszeć, jak mało czasem potrzeba do dobrego dnia.
Trzymaj się oznaczonych przejść, nie wspinaj się na konary i nie wydeptuj nowych skrótów. Korzenie mają wystarczająco dużo pracy bez naszych butów. Po deszczu grunt potrafi być miękki i śliski; w gęstej mgle łatwo stracić orientację. Buty z dobrą podeszwą i kurtka wygrywają tu z eleganckim strojem do zdjęć.
Dłuższy spacer? Najpierw wybierz trasę.
Okolice Fanal łączą się m.in. ze szlakami PR13 Vereda do Fanal i PR14 Levada dos Cedros. To osobne wyjścia piesze, wymagające zaplanowania czasu, powrotu i aktualnego sprawdzenia dostępności. Krótki postój w lesie nie oznacza automatycznie przejścia całej lewady.
Jeśli masz ochotę na taki dzień, zajrzyj do aktualnych komunikatów IFCN. Nie opieraj planu na tym, że ktoś przeszedł dany odcinek rok temu. Góry mają własny kalendarz remontów i pogody.

Jeszcze trzy miejsca po tej stronie wyspy.
Ribeira da Janela — skalne wysepki wyrastające z oceanu i zupełnie inny pejzaż niż leśna zieleń. Dobry kierunek na kolejny postój nad wodą.
Seixal — czarna plaża, zielone zbocza i północne wybrzeże w jednym kadrze. Tu warto po prostu przejść się i popatrzeć na ocean.
Porto Moniz — wulkaniczne baseny i spacer wzdłuż brzegu. Jeśli myślisz o kąpieli, zaplanuj na nią osobny czas i sprawdź warunki. To propozycje do połączenia samochodem, nie trzy punkty tuż za następnym drzewem.
Fanal po drodze z nami.
Zaglądamy tu podczas wycieczki po zachodzie Madery oraz zachodniego dnia pakietu „Madera w 2 dni”. Jest czas na spacer i zdjęcia, a opowieści pomagają zobaczyć coś więcej niż słynny profil drzewa.
Mgły nie obiecujemy. Obiecujemy za to, że nie trzeba będzie udawać rozczarowania, jeśli wyjdzie słońce. Fanal naprawdę potrafi dobrze wyglądać bez białej zasłony.
